The GFRs Self-Advocacy Team’s youth participates in the Isave Erasmus+ project, second video for International Refugee Day.

The Creative Team:

Directed & Edited by Saber Ansari

Artists: Razia Husseini, Zahra Mojahed, Saber Ansari

Camera by Jawad Jafari

Narrated by Mahdia Hossaini

The post Refugee Day 2021: A life-long day appeared first on Self Advocacy Greece.

Razia Husseini

Soil is soil… And God did not set a price for the earth when He made man! He did not even set the boundaries with His own hands for His servants to live in.

Indeed, He does not discriminate between His servants and He loves them deeply. But we are human … We set the borders, we judge by skin color, we consider that dignity is based on geographical locations. In order to gain more land, we launch wars and use such violence that can displace a whole nation. And in the end, it is these actions that make people like me homeless…

Maybe there is actually a better place to live than our war-torn and devastated countries, but… I wish people could understand how hard and difficult is the way to find a new place to live. And how the smell of alienation on the self-made borders of human beings reaches a refugee! I wish the kindness of people was different, another kind of kindness. I wish that instead of naming one day of the year for refugees, they would have a kind heart like God and would not put a price to what God gave us for free. I wish we were not forced to become refugees …

مرزهای انسان ساخته

راضیه حسینی

خاک، خاک است

و خداوند زمانی که زمین را جایگاه انسان قرار داد، برای آن قیمتی مشخص نکرد

و یا حتی با دستانش خط و مرزی برای زیستن بندگان تعیین نکرد

براستی که او میان بندگانش فرقی نمی گذارد و آنها را عمیقا دوست دارد

اما

انسان است دیگر

خط و مرز میگذارد،

از روی رنگ پوست قضاوت میکند،

شأن و منزلت را بر پایه ی موقعیت جغرافیایی می داند،

برای بدست آوردن خاک بیشتر جنگ و خشونت به راه می اندازد و یک ملت را آواره می کند

و در نهایت عده ای مانند من را بی خانه و کاشانه می سازد

شاید در واقع مکانی بهتر از کشورهای جنگ زده و ویران ما برای زیستن وجود داشته باشد اما

کاش درک این را داشته باشند که برای یافتنِ مکانی جدید که بتوان در آن زندگی کرد،

راهی به چه اندازه سخت و دشوار وجود دارد.

و چه اندازه بوی غریبگی در مرز های خود ساخته ی انسانها به مشام یک پناهنده می رسد

کاش مهربانی این انسانها از جنسی دیگر بود

کاش به جای بر نام کردن یک روز از سال بخاطر یک پناهنده؛

از همان ابتدا، قلبی مهربان مانند خدا داشتند و قیمت بر سر زمین خالق نمی گذاشتند

کاش ما را پناهنده نمی ساختند

The post Man-made Borders appeared first on Self Advocacy Greece.

The GFRs Self-Advocacy Team’s youth that participates in the Isave Erasmus+ project express their thoughts about International Refugee Day.

The Creative Team:

Zahra Mojahed: camera person

Jawad Jafari & Elias Sharifi: Editors

Saber Ansari: sound engineer

The post One whole day for the world, every single day for refugees. International Refugee Day 20/06/2021 appeared first on Self Advocacy Greece.

Mahdia Hossaini

I am a refugee. My parents are refugees. My brothers and sisters are also refugees. My grandparents were also refugees. We are a generation that has been carrying the burden of being a refugee for many years.

On some days, this burden becomes heavy and forcing us to bend our backs, but we straighten up again and continue on our way. It’s been years since I found out that there was a day called Refugee Day. I did not know back in those years if I should celebrate this day and be happy about it or if I should mourn and be sad. Years have passed since the days when I returned to my home crying from school just because my classmates called me a refugee.

Years have passed since I blamed my parents for migrating. Years have passed since the days when I chose to hide my refugee status from others. But it took me years to realize that being a refugee was not a crime. It took me years to realize that being a refugee was not the fault of my parents. It took me years to learn not to be ashamed of being a refugee, but to be proud of it. Because I had the power to move on knowing all the problems and hardships, to take all the difficult paths, to give up all attachments, to give up my home and my memories. The path that I may be able to enjoy like a normal human being.

Now, as a refugee, I know that Refugee Day is a day to raise awareness of the plight of migrants to the world. Being a refugee made me stronger. The path I take to achieve my goals is much longer and harder than the path that non-refugees take. Being a refugee means being under a magnifying glass. Being a refugee means that whenever a crime occurs in the host country, the first fingers will point at you. Being a refugee means feeling embarrassed when you are sitting on a subway or bus seat and someone from the host country wants to tell you something with his eyes. Being a refugee means not being allowed to choose your own appearance or turning a blind eye to some of your dreams and goals if you insist on the appearance that you want. Being a refugee means checking the asylum laws every day. Laws that change every day, every hour. Being a refugee means forcing a child to stay away from his or her parents or vice versa. Sometimes being a refugee is also a pleasure to be received in the host community. Being a refugee means the opportunity to meet different people, different cultures. Being a refugee made me a different character. Being a refugee is an inseparable part of my life.

!من یک پناهنده هستم

مهدیه حسینی

من یک پناهنده هستم . والدینم پناهنده هستند . خواهران و برادرانم هم پناهنده هستند . پدربزرگان و مادربزرگانم نیز پناهنده بودند . ما نسلی هستیم که بار پناهنده بودن را سالهاست با خود به دوش می کشیم . یک روزهایی این بار سنگین می شود و کمر خم می کنیم اما دوباره قامت راست کرده و به راهمان ادامه می دهیم . از زمانی که متوجه شدم روزی به نام پناهنده وجود دارد، سالها میگذرد . آن سالها نمی‌دانستم که باید این روز را جشن بگیرم و خوشحال باشم یا باید سوگواری کنم و ناراحت باشم . سالها از روزهایی که گریان از مدرسه به خانه برمیگشتم تنها به این دلیل که همکلاسی هایم مرا پناهنده خوانده اند، میگذرد. سالها از روزهایی که پدر و مادرم را به دلیل مهاجرتشان  سرزنش کرده ام ،می‌گذرد. سالها از روزهایی که پناهنده بودنم را از دیگران مخفی میکردم، میگذرد . اما سالها گذشت تا متوجه شدم پناهنده بودن ،جرم نیست . سالها گذشت تا بفهمم که پناهنده بودنم اشتباه پدر و مادرم نبوده است . سالها گذشت تا یاد گرفتم از پناهنده بودنم خجالت نکشم ، بلکه به آن افتخار کنم زیرا این قدرت را داشتم که با دانستن تمام مشکلات و سختی ها، مسیرهای صعب العبور، دل کندن از تمام وابستگی ها، دل کندن از خانه و خاطراتم حرکت کنم در مسیری که شاید بتوانم مانند یک انسان معمولی از حق و حقوق برخوردار باشم . حالا من به عنوان یک پناهنده این را می‌دانم که روز پناهنده روزی برای آگاهی رسانی نسبت به وضعیت مهاجرین به جهانیان است. پناهنده بودن باعث شد که قوی تر شوم .مسیری که من برای رسیدن به هدف هایم می‌گذرانم بسی طولانی تر و سخت تر از مسیری است که غیر پناهنده ها می گذرانند . پناهنده بودن یعنی زیر ذره بین بودن ،پناهنده بودن یعنی هر زمانی که جرمی در کشور میزبان اتفاق افتاد اولین اشاره ها به سوی تو خواهد بود . پناهنده بودن یعنی احساس معذب بودن زمانی که روی صندلی مترو و یا اتوبوس نشسته ای و یک نفر از کشور میزبان با نگاهش می خواهد چیزی به تو بگوید . پناهنده بودن یعنی اجازه انتخاب پوشش خود را نداشتن و یا اگر خواهان پوشش مورد قبول خود هستی چشم بستن بر روی بعضی رویاها و هدفهایت. پناهنده بودن یعنی هر روز چک کردن قوانین پناهندگی که هر روز و هر ساعت در حال تغییر است . پناهنده بودن یعنی دوری اجباری فرزند از پدر و مادر و یا بالعکس. بعضی اوقات پناهنده بودن لذت پذیرفتن در جامعه میزبان را نیز دارد . پناهنده بودن یعنی فرصت آشنایی با آدم‌های مختلف ،فرهنگهای متفاوت. پناهنده بودن از من شخصیت دیگری  ساخت . پناهنده بودن قسمتی جدا نشدنی از زندگی من شده است 

Photo taken by Nargis Kohgadai

The post I am a Refugee! appeared first on Self Advocacy Greece.