Jawad Jafari

Today, December 10, coincides with International Human Rights Day. There have been many announcements and conferences around the world about the International Human Rights Day but, unfortunately, these events have more of a publicity aspect and their impact in practice is very small.

In many cases, like Afghanistan for example, it is the opposite. In previous years, human rights in Afghanistan were poorly respected, but now, with the Taliban taking power, these rights have been completely abolished. However, in more developed countries, human rights for refugees are also partially respected.

The first principle of the Universal Declaration of Human Rights states: “All human beings are born free and equal in dignity and rights. But as an Afghan refugee who has lived in Iran, Turkey and Greece, I say that regarding human rights there is very little  room for refugees in these countries.

Article 5 of the Declaration states: “No one shall be subjected to cruel, inhuman or degrading treatment or punishment”. In Iran, however, Afghan refugees are treated contrary to this principle. Article 26 of the Declaration states: “Everyone has the right to education”. But our children in Greece are facing great difficulties in attending school.

Freedom and equality for everyone despite their colour, race and gender, the right to freedom of thought, the right to freedom of expression and the right to choose one’s religion, according to the Universal Declaration of Human Rights, are the rights extended to all human beings. The bombings in Afghanistan are more about one religion and one race, and they want everything that deviates from this view to be completely destroyed.

Basic rights, housing, health insurance, the right to education are poorly respected in Greece and in the camps. On the islands, refugees still live in tents. At this time when we are all fatigued by the pandemic and want to get rid of the virus as soon as possible in order to return to normal life, there are still refugees who do not have an insurance number and can not be vaccinated. There are still refugees who live in confined spaces by the dozens, not being able to hold social distancing solely because it is not feasible.

In your opinion, are human rights respected around  the globe?

استدلال اشتباه حقوق بشر

جواد جعفری

امروز 10دسامبر مصادف با روز جهانی حقوق بشر در جهان است. روزی که در جهان اعلامیه ها و همایشهای متعددی درباره روز جهانی حقوق بشر اعلام و برگزار می شود و با کمال تأسف باید گفت که این اعلامیه ها و همایشها بیشتر جنبه تبلیغاتی داشته و تأثیر آنها در عمل ،بسیار ناچیز و یا در بسیاری از موارد مانند افغانستان، خلاف آن است. سالهای گذشته در افغانستان حقوق بشر به صورت ناچیز رعایت می شد ولی در حال حاضر با بدست گرفتن قدرت توسط طالبان این حق و حقوق کاملا از بین رفته است. در کشورهای پیشرفته تر نسبت به افغانستان هم حقوق بشر برای پناهندها به صورت جزئی رعایت می شود. نخستین اصل اعلامیه جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد میگوید: تمام انسانها آزاد زاده می شوند و از لحاظ ارزش و حقوق باهم برابرند.اما من ب عنوان یک پناهنده افغانستانی که در کشورهای ایران،ترکیه و یونان زندگی کردم،  می گویم که حقوق بشر به صورت ناچیز و جزئی در این کشورها برای پناهندها رعایت می شود. در اصل پنجم اعلامیه می گوید:هیچکس نباید تحت رفتار ظالمانه،غیر انسانی و یا تحقیر آمیز قرار بگیرد.اما در ایران برخلاف این اصل با پناهندهای افغانستانی رفتار می شود. در اصل26 اعلامیه می گوید:هر شخصی حق دارد از آموزش و پرورش بهره مند شود.ولی کودکان ما در کشور یونان با سختیهای بسیار زیادی برای درس خواندن مواجه هستند. آزادی و برابری از هر رنگ،نژاد و جنسیت،حق آزادی اندیشه،حق آزادی بیان و حق انتخاب مذهب،براساس اعلامیه حقوق بشر حق همه انسانهاست.در صورتی که از نظر طالبان در افغانستان این گونه نیست و هیچ برابری وجود ندارد.انتحاری و بمب گذاری ها در افغانستان بیشتر مخصوص یک مذهب و یک نژاد است و می خواهند آن مذهب در آنجا کاملا از بین برود. حقوق اولیه،مسکن،بیمه درمانی،حق آموزش و پرورش در یونان و کمپها به صورت ناچیز رعایت می شود.در جزیره ها پناهنده ها در چادرهای مسافرتی زندگی می کنند.برای درمان بیماریهایشان هیچ کار خاصی نمی‌کنند و تنها چیزی که میگویند این است ک کاری از دست ما برنمیاید. در این دوره ای ک همه از ویروس کرونا خسته شده ایم و دلمان میخواهد که هر چ زودتر این ویروس نابود شود و ب زندگی عادی برگردیم، هستند پناهنده هایی که حق بیمه ندارند و نمی‌توانند واکسن بزنند. ب نظر شما آیا حقوق بشر در جهان رعایت می شود؟

The post The Human Rights Fallacy – 10/12/2021 appeared first on Self Advocacy Greece.

Mahdia Hossaini

The 10th of December has been named Human Rights Day. In a corner of the world where I used to live, human rights were an inconspicuous word

and could only be found in articles and books, and no one evercelebrated World Human Rights Day. In this corner of the world where I live today, this day is celebrated, they announce it loudly, they can talk about it for hours, but in practice, the word is still unfamiliar to me. Today, I read paragraph by paragraph of this Universal Declaration of Human Rights. The question arose tome, unless they said that the main message of this declaration is the equal rights of all human beings, so why is this principle not observed anywhere in the world? Why, in the 72 years after the adoption of this declaration, there is no country that adheres to it. It was beautiful and, if implemented, the world would be a better place to live.

Here, where I live, I see human rights violations every day, every hour and sometimes every second. Sometimes I think that maybe migrants are not the human beings who are supposed to be treated like this, although I read in an article some time ago that years after this declaration was passed, other principles were added to make it clear that prisoners of war, refugees, women and children, and victims of torture must also enjoy human rights. If this declaration also includes migrants, then why do they not have equal rights with others?  After so many obstacles we have now reached lands where the cry for human rights has deafened our ears from afar, but now (from up close) only silence; there are no equal rights at all.

Ever since migrants entered Europe, they have heard that this is Europe and you have the same rights as other people. They gradually learned more about their rights and suffered more from them, because the more they became acquainted with human rights, the more they realized how much their rights had been violated and sometimes ignored. So I started looking for “traces” of human rights in the lives of migrants.

Unfortunately, the more I searched, the less I found. The closer I looked, the more human rights violations lined up in front of my eyes.

1. Closed camps
2. Keeping migrants for a long time on the islands and not being allowed to travel to the mainland
3. Living in unsuitable environments and uninhabited places.(Existence of mines and lead contaminated lands)
4. Lack of toilets and showers
5. Working under black labor status and receiving lower wages due to lack of residency documents and fear of deportation.
6. Lack of access to education for thousands of children, whether in camps or islands or in the mainland.
7. Inhuman and degrading treatment of some government officials, police officers, etc. due to race, religion, color, language or type of clothing
8. Forced return and expulsion of migrants, sometimes without a convincing reason. Something we see more of these days than ever before. Dozens of people enter Greece by sea every day, but are forced to return to Turkey by police. Or on a boat with its fuel tank removed by the Coast Guard

All of these are a violation of human rights. Human rights that many countries celebrate and dedicate a day to.

Finally, I would like to ask you to read, for once, the 30 paragraphs mentioned in the Declaration of Human Rights and imagine a world in which all of them are practiced. At the very least, you will be filled with peace for a moment.

در جستجوی رد پایی از حقوق بشر

۱۰/۱۲/۲۰۲۰

مهدیه حسینی

دهم دسامبر روز حقوق بشر نامگذاری شده است. در گوشه ای از جهان که قبلاً در آن زندگی می کردم ، حقوق بشر یک کلمه نامفهوم بود و فقط در مقالات و کتابها یافت می شد و هیچ کس روز جهانی حقوق بشر را جشن نمی  گرفت. در این گوشه دنیا که امروز زندگی می کنم ، این روز جشن گرفته می شود ، آنها آن را با صدای بلند اعلام می کنند ، می توانند ساعت ها در مورد آن صحبت کنند ولی در عمل ، این کلمه هنوز برای من ناشناخته است.

 امروز بند به بند اعلامیه جهانی حقوق بشر را مطالعه کردم. این سوال برایم پیش آمد ، مگر نه اینکه پیام اصلی این اعلامیه حقوق برابر برای همه انسانها است ، پس چرا این اصل در هیچ کجای دنیا رعایت نمی شود؟  چرا ۷۲ سال پس از تصویب این اعلامیه ، هیچ کشوری به آن پایبند نیست. بند به بند این اعلامیه زیبا بود و اگر رعایت و یا به آن عمل می شد ، دنیا مکان بهتری برای زندگی بود.

در کشوری که درآن زندگی می کنم، هر روز، هر ساعت و هر ثانیه نقض حقوق بشر را می بینم. گاهی اوقات می گویم ،آیا مهاجرین هم شامل بشریت می شوند ؟! هرچند در مقاله ای خواندم که سالها بعد از به تصویب رسیدن این اعلامیه، اصول دیگری به آن اضافه شد تا روشن شود که زندانیان جنگ، پناهندگان، زنان و کودکان و قربانیان شکنجه نیز باید ازحقوق بشر برخوردار باشند.

اما اکنون، اگر این اعلامیه شامل مهاجران نیز می باشد، پس چرا آنها حقوق برابر با دیگران ندارند، در حالی که پس از بسیاری مشکلات در حال حاضر به سرزمین هایی رسیده اند که فریاد حقوق بشر آنها گوش های آنها  را از دور کر کرده بود اما از نزدیک و درعمل این چنین نیست.

 از زمانی که مهاجران وارد اروپا شدند، شنیده اند که “اینجا اروپا است و شما حقوق برابری همچون افراد دیگر دارید. درست است که بعضی از مهاجرین از کشورهایی می آیند که حتی چیزی درباره حقوقشان نمی دانند اما از حالا به بعد باید درباره حقوقشان بدانند.”

مهاجرین آرام آرام درباره حقوقشان بیشتر دانستند و بیشتر عذاب کشیدن از این دانستنها. زیرا هر چه بیشتر با حقوق بشر آشنا شدند، بیشتر متوجه شدند که حقوق آنها چقدر نقض شده است و گاهی اوقات نادیده گرفته شده است. بنابراین من شروع به دنبال گشتن  ردپایی از حقوق بشر در زندگی مهاجران کردم. اما متاسفانه هر چه بیشتر گشتم کمتر یافتم. هر چه دقیق تر نگاه کردم نقضهای حقوق بشر در مقابل دیدگانم به صف شد .

۱. اردوگاه های بسته

۲. نگه داشتن مهاجران برای مدت طولانی در جزایر و ممنوعیت سفر به سرزمین اصلی

۳. زندگی در محیط های نامناسب و انتخاب مکان های غیر مسکونی. (وجود مین و زمین های آلوده به سرب)

 ۴. کمبود سرویس بهداشتی مورد نیاز

 ۵. کار در بازار سیاه و دریافت دستمزد کمتر به دلیل نداشتن مدارک اقامت و ترس از اخراج

۶. عدم دسترسی به آموزش هزاران کودک ، چه در اردوگاه ها ی جزایر و چه در سرزمین اصلی

 ۷. برخورد غیرانسانی و تحقیرآمیز برخی ادارات دولتی ، دفاتر پلیس و … به دلیل نژاد ، مذهب ، رنگ ، زبان یا نوع پوشش

۸. عدم دسترسی به موقع به مراکز درمانی و بیمارستانها

۹. بازگشت اجباری و اخراج مهاجران ، گاه بدون دلیل قانع کننده

چیزی که این روزها بیش از گذشته شاهد آن هستیم.  روزانه ده ها نفر از طریق دریا وارد یونان می شوند ، اما توسط پلیس مجبور به بازگشت به ترکیه می شوند.  یا قایقی که مخزن سوخت آن توسط گارد ساحلی از قایق جدا می شود. همه اینها نقض حقوق بشر است. حقوق بشری که بسیاری از کشورها آن را جشن می گیرند و روزی را به آن اختصاص داده اند .

در آخر از شما می خواهم برای یکبار هم که شده ۳۰ ماده ذکر شده در بیانیه حقوق بشر را بخوانید و دنیایی را تصور کنید که به تمام آنها در آن عمل میشود . حداقل این است که لحظه ای سرشار از صلح می شوید .

Photo by: Giannis Papanikos

The post A Search for Human Rights – 10/12/2020 appeared first on Self Advocacy Greece.